U bent hier

Het verhaal van Koen

Ik werk het liefst in mijn eentje. Ik vertrek ’s morgens naar een werf waar een lift kapot is, en ’s avonds verlaat ik die werf en moet die lift opnieuw werken. Ik werk niet altijd alleen, maar ik heb er toch een voorkeur voor en ik zoek het wel op. Ik werk sneller en beter als ik alleen ben. Soms denk ik ‘Als ik wat meer tijd zou krijgen, zou ik bepaalde beslommeringen toch uit de weg krijgen’. Maar die tijd is er niet. Ik moet alles zo snel mogelijk weer laten werken, anders staan daar 10 mensen met hun vingers te draaien.

(Hoog)begaafde werknemers hebben vaak de neiging om alles alleen te willen doen. Ze zijn vaak perfectionistisch en leggen zichzelf hoge normen op waaraan anderen – in hun ogen - niet altijd (kunnen) voldoen. De voorkeur gaat dan uit naar individueel werk in vaak zeer gespecialiseerde en technische aspecten. Een bedrijf dat deze eigenschappen erkent en er rekening mee houdt ontdekt een medewerker die ze zelfstandig naar de moeilijkste opdrachten kunnen sturen.

Ik krijg daar weinig erkenning voor. In een vorige job waar ik het nieuw machinepark moest beheren hebben ze mij echt bedankt toen ik wegging. Ik zat toen met een krop in mijn keel. Waar ik nu werk zal dat niet snel gebeuren. Als iemand vertrekt wordt die niet bedankt voor bewezen diensten. Ik vind dat eigenlijk niet kunnen. Uiteindelijk verlenen wij toch wel onze diensten, we worden er voor betaald maar we zorgen er toch voor dat alles loopt.

Hier geeft Koen een inzicht in zijn eigen gevoeligheid en rechtvaardigheidsgevoel. (Hoog)begaafden zijn zich hierdoor vaak bewust van de boodschap achter de boodschap. Waardering voor hun inzet werkt motiverend. Een negatieve sfeer heeft een grote demotivatie als gevolg.

Ik vind graag dingen uit, zeker als ik iets praktischer kan maken. In mijn werk is dat echter moeilijk te realiseren. Mijn collega’s en leidinggevenden kraken het idee in eerste instantie af. Ze hebben niet graag dat iemand anders met iets nieuws komt. Anderzijds zou het voor mij ook te veel druk geven als ze dat rechtstreeks zouden vragen aan mij. Zeker als er een deadline op zit. Dat zou voor mij een enorme druk geven en ik zou veel minder presteren. Als ik op mijn eigen tempo kan werken geeft mij dat meer rust. Als ik ooit een nieuw huis bouw dan zou ik op mijn eigen tempo, als hobby, een ‘intelligent’ huis willen maken.

Koen geeft hier zijn faalangst bloot. Hij geeft aan dat hij op zoek is naar complexe uitdagingen maar de onrealistische doelen die hij zichzelf daarbij oplegt zorgen voor grote druk en faalangst. Deadlines zorgen nog voor meer druk en werken voor hem dan ook verlammend.