U bent hier

Karen - over sterk inhoudelijke kennis

Omdat ik altijd al heel geïnteresseerd was in "bijna" alles, heb ik ook verschillende diploma’s en getuigschriften behaald.  De vraag of me dit moeite heeft gekost kan ik eigenlijk niet beantwoorden.  Ik herinner me dat het vooral een kwestie was om iets met mijn verveling te doen. Achteraf bleek die studie wel mee te vallen en heb ik gewerkt als maatschappelijk werker. Ik zou geen gewetensrust hebben mocht ik deze job hebben uitgeoefend zonder engagement. Desondanks kreeg ik na een paar jaar in een dienst te hebben gewerkt de opmerking dat ik ongeïnteresseerd overkwam en dat ik er in mijn verslaggeving steeds in slaagde iets te veranderen aan de geijkte procedures.

Ik ben nadien aan bijkomende opleidingen en 2 postgraduaten begonnen maar ook deze bleken geen echte uitdaging.  De rode draad was opnieuw ‘verveling’.

Wat ik altijd al had willen doen, heb ik daarna ook gedaan: Ik ben naar Rusland getrokken om daar Russische filologie te gaan studeren. Van het één kwam het ander. Ik ben eerst de Oekraïense taal gaan studeren en verder nog een aantal Oost-Europese talen. Om gemakkelijker werk te vinden in België werd mij aangeraden om bijkomend een bachelor Oost-Europese talen te halen. Dit was gemakkelijker gezegd dan gedaan. Ik moest mijn studie in omgekeerde volgorde afwerken. Ik kon blijkbaar geen logische universitaire redenering volgen. Ik had de grootste moeite met de basis. In die periode werkte ik aan diverse literaire vertalingen uit het Russisch en Oekraïens, maar ik kon met moeite de opdrachten afwerken die ik kreeg op bachelorniveau. Zoiets krijg je natuurlijk niet uitgelegd. Voor de anderen moest het dus wel desinteresse zijn.

Ondertussen ga ik er wel mee om. Maar het is nog steeds zo dat ik veel meer fouten maak bij evidente vragen dan bij grote uitdagingen met zo weinig mogelijk richtlijnen. Dan krijg ik weer de goed bedoelde opmerking dat ik nogal vaak verstrooid ben (wat eigenlijk wel zo is).

Ik heb verschillende jobs gehad in diverse sectoren. Ik krijg vaak heel wat vragen over mijn cv. 'Waarom is die zo divers? Weet je eigenlijk wat je wil? Een dergelijk cv zie je ook niet vaak, enz'... Ik word nogal eens verzocht om uit te leggen waarom ik geen keuze kan maken. Maar dat is het juist, ik wil geen keuze maken. Ik ben én maatschappelijk werker, én filoloog, én muzikant, én psychotherapeut/psycholoog in opleiding, én vertaler-tolk.