U bent hier

Een hoogbegaafde heeft geen hulp nodig

Vanuit een beeld dat (hoog)begaafden alles al hebben meegekregen vanuit de natuur, wordt verwacht dat ze alles al kunnen zonder ondersteuning nodig te hebben. Een voorbeeld hiervan op de werkvloer is dat er verwacht wordt dat ze zonder gedegen begeleiding leiding kunnen geven aan een groep mensen.

(Hoog)begaafden leggen voor zichzelf de lat van nature uit hoog. Als daar bovenop de omgeving ook nog eens verwacht dat zij dat automatisch moeten kunnen dan is hulp vragen moeilijk, en een vorm van falen. Ze gaan gebukt onder een hele hoop verwachtingspatronen wat kan leiden tot stress, faalangst en een gevoel dat ze alles moeten kunnen. Wanneer ze voelen dat iets hen toch niet lukt, beginnen ze vaak aan zichzelf te twijfelen of ze voelen zich mislukt omdat ze niet aan de verwachtingen voldoen. Dit kan er vervolgens voor zorgen dat ze geen risico’s meer durven nemen,  uitdagingen uit de weg gaan en in hun schulp kruipen. 

Het is dan ook belangrijk te realiseren dat (hoog)begaafde personen weliswaar in staat zijn om nieuwe taken heel snel aan te leren en te doorgronden maar dat ze - net zoals iedere andere werknemer - niet alles zomaar vanzelf kunnen.  Ook zij hebben dus nood aan een duidelijk omschreven opleidings- en ontwikkelingsplan om zich ten volle te kunnen ontplooien binnen een organisatie. Bovendien geeft 2 op de 3 van de door ons ondervraagde (hoog)begaafde volwassenen aan regelmatig last te hebben van faalangst. Het hoeft dan ook geen betoog dat leidinggevenden een cruciale rol spelen in het begeleiden van (hoog)begaafde werknemers.